Kou is besmettelijk

Wij kunnen voelen wat een ander voelt.

Zién eten doét eten, en sterker: zién niezen doét niezen en zién geeuwen doét geeuwen. Vreemd, toch? Het gedrag van eeneiige tweelingen is nog veel straffer en wordt al eeuwen bestudeerd. Het is wonderbaarlijk hoe ze tegelijkertijd dezelfde pijn ervaren, dezelfde gedachten oproepen, zelfs gelijktijdig van schouder wisselen tijdens hun slaap. Nochtans hebben wij allemaal iets van die bizarre tweeling. Britse neurowetenschappers hebben ontdekt dat wij daadwerkelijk kunnen voelen wat een ander voelt, wanneer de suggestie visueel wordt gewekt.

Wat deden de onderzoekers? Ze lieten een aantal proefpersonen kijken naar tien verschillende filmpjes van mensen die hun hand in stomend water, neutraal water of koud water staken, óf hun hand alleen boven een bak water hielden. Vervolgens maten ze de lichamelijke reacties van de ‘proefkonijnen’. Bij het zien van de filmpjes met het warme water gebeurde er weinig. Maar het kijken naar filmpjes met ijswater lokte een opmerkelijke lichamelijke reactie uit. De temperatuur van de handen van de filmpjeskijkers ging omlaag. Gemiddeld 0,4 graden, dus niet heel veel, maar het effect was duidelijk te zien.

[related-posts]

Dat emoties besmettelijk zijn, is al eerder bewezen. Als iemand een slechte dag heeft, kan diegene indirect ook het humeur van anderen om zich heen verpesten. Dat heeft alles te maken met onze spiegelneuronen, stellen wetenschappers. Het zijn hersencellen die in de jaren ’80-’90 werden ontdekt en die ons in staat stellen om te voelen wat een ander voelt.

Handen en water, het roept bij mij een hele andere gedachte op. Tijdens mijn legerdienst werden er op de kazernekamer herhaaldelijk grappen uitgehaald, de ene al viezer en afstotelijker dan de andere. Eén van de meest populaire was deze: we wachtten met z’n allen tot één van onze kamergenoten in sliep viel en met een beetje geluk hield hij dan één van zijn handen uit bed. Die blote hand dopten we dan geruisloos in een kom koud water. En wat bleek? De kerel in kwestie stond ’s ochtends op en moest tot zijn schade en schande ondervinden… dat hij in zijn bed had geplast!

Breng ik jullie nu op slechte gedachten? Mij niet gelaten!…