Kiss me quick!

Lijkt me niet zo makkelijk met lipschotels…

Eerder hadden we het al eens over de Afrikaanse nekringen die je als ‘sieraad’ a.h.w. de adem afsnijden, nog veel opmerkelijker vind ik de lipschotels die tot vandaag deel uitmaken van de cultuur van bepaalde, hoofdzakelijk Afrikaanse volkeren. Maar ook in bepaalde gebieden van Brazilië zijn ze nog ‘hip’ in de lip. Ze worden er als ‘schoonheidsideaal’ en zelfs als statussymbool aanzien. Hoe groter de schaal, hoe groter de bruidsschat.

Lipschotels

Nu hier ongeveer iedereen vertrouwd is met piercings, zou het me niet eens verbazen dat dit fenomeen vroeg of laat opduikt in onze contreien. Vraag me niet hoe dit genoemd wordt, maar regelmatig zie ik al meisjes én jongens met een dergelijk schoteltje in hun oorlellen, zij het in een veel kleiner formaat. De lipschotels kunnen een diameter hebben van meer dan twintig centimeter!

[related-posts]

In tegenstelling tot de nekringen, worden lipschotels ook bij jongens en mannen ingeplant en moet de drager ervan een heel proces ondergaan. In de onderlip wordt een snee van 2cm gemaakt. Na het schoonmaken van de snee wordt er klei of hout in de wonde aangebracht. Is de wonde eenmaal geheeld, zal er een steeds groter schaaltje ingeplant worden. Om dit te kunnen doen, worden echter ook twee voor- of ondertanden verwijderd. Lijkt me een hele bedoening…

Als je de foto’s bekijkt, stel je jezelf wellicht dezelfde vragen als ik: hoe eten die mensen, hoe spreken ze en hoe kussen ze?…

Anderzijds zit ik me te bedenken: begin vorige eeuw waren ‘gouden tanden’ in de Westerse wereld ook een symbool van schoonheid en status. Hoe kwam men dáár eigenlijk bij? Ik hoop eerlang een zinnig antwoord hierop te vinden… Wordt vervolgd.