And the winner is… Waes! (4 – 5)

0
107

Ik moet eerlijk zijn: ik zal vanaf nu mijn wekelijkse afspraak met Wauters & Waes missen.

Dit was meer dan twee maanden een maandagavond om naar uit te kijken. De ene aflevering sprak me al meer aan dan de andere, maar dit was precies de kracht van de reeks: door de rijke variatie aan uitdagingen, bereikten W&W alle publiek, jong en oud.

De laatste aflevering had iets van een déjà-vu: nog maar eens de rolstoel in. Maar wat voor een opdracht! Een marathon afwerken met hoofdzakelijk en bijna louter je armen in constante beweging, bergop en bergaf. Gaandeweg de reeks werden Koen en Tom vrienden aan huis, dus je kon niet anders dan met ze meevoelen: hoe diep kan ik gaan? Waar ligt mijn grens?

Maar ook: hoe ver reikt mijn eergevoel? In welke mate ben ik een competitiebeest? Wat betekent ware vriendschap? Van bij het begin van de reeks werd links en rechts gesuggereerd dat alles doorgestoken kaart was, ‘just for the show’. Niks van. Ik hou van drama en fictie van eigen bodem, maar zelden of nooit wekte een reality-reeks zoveel emoties bij me los.

Wauters vs Waes

Gisteravond waren het vooral bewondering en ontroering en wat W&W presteerden kan niet één Vlaamse acteur ‘spelen’! Maar met mijn tv-zintuig nam ik tegelijk waar hoe geniaal de aflevering in elkaar stak: prachtige beelden, perfecte montage, prima opbouw en de ideale muziek die de beelden ondersteunde. Vier sterren, jazeker!

Moet er een tweede reeks komen? Ja, maar veel zal afhangen van de aard van de uitdagingen. En volgens de makers moeten die van de kijker zelf komen. Zal ik alvast één tip geven die ikzelf proefondervindelijk meemaakte? ‘Tom en Koen, jullie hebben één week de tijd om je voor te bereiden op een meertalige rondleiding als gids in het Afrikamuseum van Tervuren!’

Aan de slag, jongens!

GEEN REACTIES