Tegen de Sterren op: superlatieven te kort

Verbluffende vertolkingen van nieuwe personages.

Na 4 seizoenen zou je kunnen denken dat de voorraad op is en dat de acteurs al héél diep uit hun arsenaal van stemmen, houdingen en tics moeten putten om nog iemand geloofwaardig te imiteren of persifleren. Niets bleek minder waar. De eerste aflevering van het nieuwe seizoen overtrof de stoutste verwachtingen en bijwijlen ging ik letterlijk dichter bij het tv-scherm zitten om te ontdekken wié nu wié speelt. Klopt het dat Nathalie Meskens in de huid kroop van een verbluffende Philippe Geubels? Een aftiteling na het programma zou in dit geval in ’t geheel niet misplaatst zijn, want ik ga ervan uit dat wel meer kijkers twijfelden aan de authenticiteit.

Had ik het niet ergens gelezen, ik zou nooit geweten hebben dat diezelfde Nathalie schuilging achter de onberispelijke vermomming van Maggie De Block. Ronduit subliem, en een grote pluim voor de schmink(st)er van dienst! En zo kunnen we een poos doorgaan: wie had Walter Baele herkend in de huid van onze huidige premier? De grens tussen nep en werkelijkheid lag hier opmerkelijk dicht bij elkaar en ik geloof zelfs dat een groep kijkers er losweg intrapte.

[related-posts]

En tóch haal je de echte specialisten-imitators er zó uit. Als acteur/actrice moet je net dat streepje méér aan ‘overacting’ prijsgeven en waar ligt dán de grens? Jonas Van Geel en Guga Baúl beheersen dit perfect. Jonas als Marc-Marie en Guga als Adil in ‘De Slimste Mens ter Wereld’ deden mij zowat dubbel plooien van het lachen en voor één keer kon -de weliswaar fake Otto-Jan Ham (vertolkt door Guga)- mij beletten om snel te zappen naar een andere zender. De ‘kopie’ was zonder meer beter dan hijzelf!

Met beide ogen dicht voel ik aan dat achter de schermen van dit programma een bijzonder sterk team van scenaristen aan het werk is. Elk item heeft een eigen verhaal en doorgaans ook een verrassende pointe. Vergeet die pittige teksten en je houdt nagenoeg niets meer over. Het moet een absolute weelde zijn voor de acteurs om met zulke scenario’s en vondsten te werken.

[related-posts]

Het gevaar van dit soort van programma’s is dat het zich aan overdaad gaat schaden. Televisie is een dermate gulzig en overrompelend medium dat het dingen en mensen vaak verbrandt voor ze goed en wel zijn aangewakkerd. Ik ben haast verlegen om toe te geven dat ik om de zoveelste imitatie van ‘Regi’ (Jonas Van Geel) niet eens een mondhoek heb bewogen. Anderzijds kon ik best genieten van zijn Christoff-imitatie, maar dat is in werkelijkheid dan ook écht wel een toffe gast!