Nieuwe talkshow op EEN: ‘Bart en Siska’

De ene zijn brood is de ander zijn dood.

Ik las het afgelopen weekend een paar korte interviews met tv-persoonlijkheid Lieven Van Gils (50) die ‘wegens besparingen’ zijn uitlaatklep ‘Reyers Laat’ (Canvas) over enkele maanden moet sluiten. Op het randje na zielige, verbitterde responsen over deze onverwachte ingreep van de vrt-directie, maar tussen de lijnen was de frustratie en het gevoel van onmacht niet weg te cijferen. Ik kan Lieven volledig volgen.

Helemáál onbegrijpelijk wordt het als diezelfde zender, zij het op Eén, dan komt aandraven met een totaal nieuw en fris talkshowconcept, met name ‘Bart en Siska’, dat vanaf nu elke werkdag op antenne gaat omstreeks 21u30 en dit om de winterstop van ‘Café Corsari’ gedurende 6 weken op te vullen. Fris? Ziet Bart Peeters (54!) er dan zoveel jeugdiger uit dan de arme Lieven Van Gils? En is zijn kostenplaatje niet zoveel duurder?… Net als jij zat ik erbij en keek ik ernaar.

[related-posts]

Tot mijn verbazing was het niet Bart die het hoge woord voerde maar de jonge, snedige ‘radioprinses’ Siska Schoeters, die dat overigens verbluffend goed deed. Bart zat er zowaar een beetje nerveus en verweesd bij en kwam nauwelijks tussenbeide. In voorafgaande media-interviews had hij nochtans gesteld dat zijn ultieme droom in vervulling zou gaan: hij had nog nooit eerder een talkshow geleid of mee op poten gezet. Dit laatste hoefde ook niet, want daarvoor is er een redactie en die heeft haar opdracht meer dan degelijk ter harte genomen. Goede keuze van de praatgasten, relevante onderwerpen, boeiende opbouw.

Het concept van deze nieuwe talkshow is verre van nieuw: 3 ernstige gespreksonderwerpen, een paar vaste items met een titeltje en een muzikaal intermezzo. En hier en daar een poging om grappig uit de hoek te komen. Het dubben van de stem van wijlen premier Paul Vanden Boeynants die de curryworst lanceerde was één van die zeldzame pogingen, maar ging totaal de mist in. Niet in het minst omdat het een slechte stem-imitatie was, de lipping en timing zaten er compleet naast! Om nog maar te zwijgen over de vulgaire inhoud van het fragment.

[related-posts]

En over vulgariteit gesproken, waarom moet iemand als Herman Brusselmans in een tv-programma voor de zoveelste keer zijn gal komen spuwen over zijn dagelijkse ergernissen? Als dit dé publiekstrekker was voor de eerste en volgende afleveringen, dan zouden de samenstellers zich toch dringend even moeten bezinnen. De jonge garde à la Siska Schoeters is televisieland aan ‘t veroveren en dit is maar goed ook. Nogmaals, er is jong talent zat en de oudere kijker is duidelijk geneigd ze in zijn/haar armen te sluiten.

En precies dát had ik ook verwacht van de veelbelovende titel van het programma: Bart (54) versus Siska (32) had wegens het leeftijdverschil voor vuurwerk kunnen zorgen tussen oud en jong. Maar dat kwam er helaas niet. Gelijk wié had op de stoel van Bart kunnen zitten! Net zoals een rubriek als ‘Sympathiek of Briljant’ over uitzonderlijke uitvindingen een talkshow als deze alleen maar kan ontkrachten.

[related-posts]

Gelukkig waren er een paar interessante ontmoetingen met mensen die veel te vertellen hadden: er was het verhaal van de Vlaamse wereldkunstenaar Arne Quinze die enkele dagen geleden zijn creatie aan diggelen zag rijden in Bergen, culturele hoofdstad van Europa 2015, en het ontwapenende gesprek met een man, die als vrouw werd geboren en een vrouw die als man werd geboren. Een onderwerp dat uit de marge van de actualiteit werd getild maar heus wel met veel respect, tolerantie en begrip werd behandeld.

Het spreekt vanzelf dat je een nieuw programma de tijd moet gunnen om te rijpen. Maar kom dan met werkelijk frisse ideeën af en grijp niet naar vroegere voorbeelden van talkshows. Het ‘diepere’ interview met Gabriel Ríos in een aparte ‘intieme’ sofa-set was best aangenaam, maar dat deed Marc Uytterhoeven in de jaren ’90 ook al. En rond die tijd zong Bart Peeters met evenveel brio zijn eerste hits bij elkaar.

[related-posts]

Waarmee ik maar wil zeggen: een tv-programma is veel vergankelijker dan de authenticiteit van een artiest. Wie ánders dan Bart Peeters zou met een titel als ‘Lepeltjesgewijs’ andere top 10-zangers de loef kunnen afsteken die het nog altijd hebben over het jammerlijke ‘ik hou van jou’ en ‘ik blijf je trouw’? Kortom, Bart, hoed je ervoor je gezicht en je achterste te verbranden aan dingen die joúw ding niet zijn!