Ongeziene horde walrussen strandt in Alaska

Dieren vertrappelen elkaar uit hongersnood.

Net als ijsberen nestelen walrussen zich geregeld op drijvende stukken ijs, waarop ze de tijd nemen om uit te rusten maar die ze ook benutten als springplank om in het water te duiken, op zoek naar lekkere vismaaltijden voor zichzelf en hun gezin. Dit klinkt bijna lief, maar de realiteit is ronduit vreselijk: in verschillende gebieden smelt het ijs haast zienderogen en zijn er bijgevolg ook geen drijvende ijsmassa’s meer. En dit heeft alles te maken met de opwarming van de aarde en de klimaatsverandering.

Wetenschappers vreesden dat dit natuurfenomeen vroeg of laat nare gevolgen zou hebben voor de dieren, maar wat ze enkele weken geleden vaststelden op de stranden in het noordwesten van Alaska overtrof het slechtste scenario dat ze voor ogen hadden. Een horde van naar schatting 35.000 walrussen (!) was er a.h.w. ‘aangespoeld’, omdat ze op het water geen enkele houvast meer hadden.

[related-posts]

Op de kusten vinden ze nauwelijks of geen voedsel en alleen in de diepe wateren vinden ze genoeg vissen om hun kroost eten te geven. Maar de logge walrussen zijn slechte zwemmers en weinigen durven de zee nog in, omdat ze dreigen door uitputting om te komen. Maar veel erger is dat nu een hele walrussenbevolking met uitsterven wordt bedreigd. Uit hongersnood! Wetenschappers zagen met eigen ogen hoe in de enorme horde de kleinsten werden vertrappeld door de kolossale menigte.

Het mannetje van de volwassen walrus weegt om en bij de 1.000 à 2.000 kilogram en meet gemiddeld iets meer dan 3 meter. Het vrouwtje is iets kleiner en weegt ook beduidend minder. Voor de wetenschappers is het onbegonnen werk om zich tussen de massa te begeven, laat staan ze allemaal te voeden en te redden. Ze riskeren immers zelf vertrappeld te worden.

Deze korte reportage vertelt je er meer over:

Video reportage:

https://www.youtube.com/watch?v=Q1uw5wBgLSQ