Jezus is niet meer mee met zijn tijd

De Heer moet zijn trukendoos dringend vernieuwen.

Ik vond deze grap op een Nederlandse site onder de hoofding ‘Vlamingen en Walen’ en verwachtte mij aan zo’n ordinaire Belgenmop, weet je wel. Bleek dat het hier in ‘t geheel niet gaat over een communautaire kwestie, maar over… de Heer Jezus himself. Ook ik heb weinig notie van het West-Vlaams, maar in dit geval heb je niet veel nodig om het te begrijpen. En já, ik heb heus wel om de mop gelachen!

Bij gebrek aan nieuwe heiligen, verveelt Jezus zich dermate, dat hij besluit om nog eens naar de aarde af te zakken. Hij verkiest België, omdat ook hij houdt van friet en pralines. Uiteindelijk belandt hij in Knokke en geeft zijn ogen de kost. ‘Wat is hier in al die eeuwen niet allemaal veranderd!’, vraagt hij zich verwonderd af, “De mensen hebben hier niets tekort. Ik zou bij God niet weten welk mirakel ik hier uit mijn mouw moet schudden!”

[related-posts]

Tot hij plots een man over de dijk ziet rijden in een karreke. Overmand door medelijden en zijn vorige mirakels indachtig, stapt hij onmiddellijk op de man toe, grijpt hem vriendschappelijk bij de schouder en spreekt met zachte stem de mythische woorden opnieuw uit: “Sta op en loop, mijn dierbare vriend!”

De man in zijn karreke kijkt Jezus ietwat verbijsterd aan, vindt dit een ongewone situatie en zonder ook maar iets te zeggen vervolgt hij zijn weg.

[related-posts]

Jezus, een beetje op zijn pik getrapt, haalt de man in en probeert hem te overtuigen: “Echt waar, mijn vriend, sta op en gij zult weer lopen! Ik heb hier ervaring mee, geloof me!”

Geïrriteerd kijkt de man Jezus aan en zegt: “Hort e kèr vriend, ik hé vo 2 euren dien gocart betaald en â’k goa kik doa nu 2 uur mee rondrien!”…