Stef Wijnants, 4 weken vliegtuig-in, vliegtuig-uit

Wie is de mens achter deze sportjournalist?

In de wekelijkse ‘flardeninterviews’ bij ‘De Madammen’ (Radio 2) is het dit keer de beurt aan Stef Wijnants (48), in mijn ogen één van beste voetbalverslaggevers die de vrt rijk is. Momenteel verblijft hij al in Brazilië om het WK Voetbal te verslaan. Daarmee zit zijn eerste vliegreis er op, maar er wachten hem nog 20 andere in de loop van de volgende 4 weken.

Nog tot en met vrijdag kan je omstreeks 11u30 via Radio 2 nota nemen van zijn bevindingen, zijn leven en werken. Gisteren en vandaag nam ik alvast nota van volgende, markante uitspraken:

“Ik heb drie zonen, en bij elke geboorte werd er een nieuwe eik in mijn tuin geplant. En allemaal dragen ze de naam van één van hen. Ongelooflijk hoe je die bomen ziét groeien en ik bijgevolg ook besef hoe ouder ikzelf word. Die bomen, en hopelijk ook mijn zonen, gaan me overleven uiteraard!”

[related-posts]

“Mijn vrouw is niet zo weg van voetbal. In onze living is een kunstmatige muur opgetrokken, waarachter we elk onze eigen voorkeurprogramma’s kunnen bekijken op aparte tv-schermen. Maar we hebben beiden altijd het gezelschap van één van onze zonen! En nee, we maken nooit ruzie!”

“Tijdens het WK heb ik het vooral druk met vliegreizen van het ene stadion naar het andere. Nú al weet ik dat ik met de Rode Duivels zelf nooit contact zal hebben. Ze worden uitermate afgeschermd en zelfs al zou ik het mogen, ik begrijp maar al te goed welke druk op hun schouders rust. Met alle respect en enthousiasme!”

“Zelf voetbalde ik al op mijn 8ste, maar vreemd genoeg práátte ik altijd luidop wanneer ik een aanval opzette. Ik was toén al een verslaggever in spe! Ook als ikzelf een ruit intrapte, voorzag ik die actie van commentaar!”

Eigenaardig dat deze ‘rasreporter’ in feite nooit voor vol werd aanzien. Hoewel zijn boek ‘Thrillers in de sport’ (2009) één van de beste sportboeken is die ik ooit las. Maar net als underdog ‘Marcske’ van FC De Kampioenen is de kans niet klein dat hij de komende maanden uit de voetsporen treedt van zijn collega’s. Ik gun het hem!