Beklijvende mini-documentaire over thuiszorg

Ex-regisseur waagde zich aan een niet voor de hand liggend sociaal experiment.

En het resultaat is verbluffend! Het was niet eens bedoeld als ‘sociaal experiment’ in de ware zin van het woord. Maar je gaat je er wel happy bij voelen! De Nederlandse regisseur Miguel Narings verzeilde niet zo lang geleden in het spreekwoordelijke ‘zwarte gat’ toen hij geen opdrachten meer kreeg en net als zovele andere regisseurs alle moeite had om de touwtjes aan elkaar te knopen.

Dus besloot Miguel zijn leven over een andere boeg te gooien en schreef hij zich op de vacaturesites in als kandidaat-‘thuiszorgman’. Thuiszorg is een job die meestal wordt geassocieerd met vrouwen, maar is een job als ‘kleuterleider’ dit ook niet? Niemand die zal (durven) beweren dat een man dit minder goed doet dan een vrouw!

De ex-regisseur kon zowaar als thuiszorgman aan de slag in Amsterdam en omstreken en beleeft nu naar eigen zeggen de tijd van zijn leven. Hij voelt zich nuttiger dan ooit tevoren, knoopt duurzame vriendschappen aan en verveelt zich niet één moment. Hij stelt zich meer dan fulltime ten dienste van hulpbehoevende mensen die continu afhankelijk zijn van anderen.

(lees verder op de volgende pagina)