Olivier Deschacht: blonde god op voetbalnoppen

Wijn wordt toch ook beter met de jaren

Het kan verkeren in een mensenleven.  Ik had er 10 jaar geleden nooit aan gedacht mijn inkt te verspillen aan iemand zoals Olivier Deschacht.  Via Gent en Lokeren kwam de jonge Olivier in 2001 in de A-kern van Anderlecht terecht.  Hij leek een beperkte voetballer die meer met zijn lichaam dan met de bal bezig was.  Naast het veld deelde de loverboy dan nog de lakens met Ann Van Elsen en nadien met Annelien Coorevits (beiden ex-miss België).  Met die laatste is hij nu nog steeds samen en ze hebben zelfs een dochtertje.  Oog voor vrouwelijk schoon en het gebrek aan voetbaltalent, dat waren de twee gemeenschappelijkheden tussen mij en mijnheer Deschacht dacht ik toen.  Ik zat er “ferm” naast.

Anno 2015 is Olivier Deschacht al jaren één van de sterkhouders van RSC Anderlecht.  Anderlecht zocht jaren naar een vervanger of doublure voor Olivier, maar niemand blijkt zo goed als Olivier op de links back te zijn.  Sterker nog, dit seizoen speelt Olivier gewoon centraal in de verdediging.  Deschacht doet wat de coach hem vraagt en doet alles in functie van Anderlecht.

Het mooie aan de Deschacht is dat hij verdorie veel verstand heeft.  Hij beschikt over een grote portie, dat is zo’n familiepak bij de frituur, zelfkennis.  Deschacht beseft waarin hij goed en beseft vooral waarin hij niet goed is.  Dit weet hij dan nog te camoufleren zodat elk balcontact van Olivier gewoon goed is.  Een intelligente jongen dus en hoe ouder hij wordt, des te slimmer hij wordt.  Mitrovic moet zich niet blindstaren op de Mateja Kezman van vroeger, hij zou beter opkijken naar en leren van Oliver Deschacht.

Vorig weekend won Anderlecht met 1-2 op het veld van Lokeren.  Dit trouwens dankzij een late goal van die papzak, Aleksandar Mitrovic.  Al moet ik toegeven dat Mitro de bal wederom perfect binnenkopt, enorm sterk.  Na de euforie fluit de scheids af en geeft Deschacht een interview.  Je verwacht dan een allesbehalve realistische reactie, met superlatieven in overvloed maar wat zegt mijn vriend Deschacht: “het is simpel, we hebben onverdiend gewonnen“.  Nadien grijpt Deschacht dit wel aan om te benadrukken dat Anderlecht ook al pech heeft gehad in het verleden, enz.  Maar toch, enorm wijze en nuchtere woorden van een sportman pur sang.  Dat doen weinigen hem na!

Deschacht heeft 10 caps bij de Rode Duivels verzameld en ik vrees dat het hierbij zal blijven.  Met zijn mogelijkheden heeft hij het beste uit zijn carrière gehaald en Anderlecht mag hem danken omdat hij Anderlecht trouw bleef.  Misschien had hij naar een buitenlandse competitie kunnen gaan maar ik denk dat een hoger niveau net iets te moeilijk voor Olivier zou zijn geweest.  Olivier mag trots zijn dat hij in de nadagen van zijn carrière nog steeds een van de beste voetballers in de Belgische competitie is.  Hij mag fier zijn op zijn intelligentie en vrouwlief Coorevits mag zich ook gelukkig prijzen met Olie naast haar.

Olivier Deschacht is niet de meest getalenteerde voetballer die België heeft gehad, hij is geen Coppens of Ceulemans. Toch is Deschacht een naam in de voetbalwereld en iemand die we te vaak onderwaarderen.  Wel nog even een pas binnengelopen bericht: naar verluidt is Tanja Dexters terug single, dus handjes thuis of op de borsten van Annelien, beste vriend Olivier.