Van der Gijp – Kutbelgen: 1 – 0

Rustdag en toch maak ik tijd voor een scherp column.  Ik word gedwongen, het is sterker dan Popeye himself.

Gisteren viel ik van mijn stoel, ik kon het amper geloven.  Alle uitzendingen op televisie werden onderbroken want het vliegtuig van de Rode Duivels landde op Zaventem.  U zag slechts een glimp van het toestel maar kreeg door hoogopgeleide journalisten enorm interessante weetjes voorgeschoteld.  Zo heb ik gisteren geleerd dat een vliegtuig kan vliegen, kan landen, kan draaien op de grond en kan taxiën.  Ongezien, zoveel kennis kunnen vergaren in een halfuurtje televisie.  Misschien moeten we gewoon het onderwijs afschaffen, hervormen lukt toch moeilijk door te conservatieve politici, en onze kinderen 24u per dag naar televisie laten kijken.  Mijn excuses voor mijn sierlijk cynisme maar dit gaat mijn pet kilometers te boven.

De Duivels hebben ‘ocharme’ een kwartfinale gespeeld én verloren.  Waarom zijn dit plots onze helden?  Wat hebben zij gepresteerd om al die nobelprijzen in ontvangst te mogen nemen?  Natuurlijk wilden de spelers geen parades of toespraken allerhande.  Dit zijn topprofessionals, sporters in hart en nieren, zij zijn te(recht) ontgoocheld.  Schaamte is zeker overbodig maar enige nuchterheid is meer dan ooit op zijn plaats.  Zij beseffen ook dat er enorm veel kwaliteit in deze groep schuilt, maar dat dit niet tot uiting is gekomen.  Veel individuele klasse maar geen echte ploeg.  Veel werk voor Wilmots de komende jaren.  Een toptrainer moet met dit goud immers veel betere resultaten halen.  Van Gaal heeft bronzen spelers ter zijner beschikking, maar strijdt nog altijd wel voor de gouden medaille op dit WK.  Een voorbeeld voor ons, me dunkt.

Dit brengt me bij mijn ergernis van het moment.  De Nederlandse humorist/voetbalanalist René Van der Gijp vond het nodig om zich te excuseren jegens het Belgische volk.  Enkele dagen eerder noemde hij ons “kutbelgen”.  En wat is het gevolg?  Het land staat in rep en roer en er is een commotie van jewelste op alle sociale media.

Wat zijn we toch een eigenaardig en soms bekrompen volk.  De laatste jaren voelen we ons meer Vlaming dan Belg.  Sterker nog, fanatici willen zich niet identificeren met het woord “Belg”, ze voelen zich enkel “Vlaming”.  Het zijn net deze mensen die dan ophef maken en zich aangesproken voelen als er één keer “kutbelgen” wordt geroepen.

Ik kijk met regelmaat naar de NOS en ken René Van der Gijp al wat langer.  Ik wist al dat hij geen fan van de Rode Duivels was, dat is zijn volstrekte recht.  Maar mijnheer Van der Gijp is een humorist en wil graag anderen, meestal geen Belgen, eens choqueren.  Waarom kan dit niet?  Waarom moet Alex Agnew zich verantwoorden omdat hij een mop over een Jood vertelt?  Waarom kunnen we niet eens wat humor in ons leven toelaten, humor die niet persoonlijk aan iemand gericht is maar aan een grote bevolkingsgroep?

René, ik ben zo’n kutbelg en toch voel ik me niet aangesproken.  Integendeel, ik bemerk zelfs een vleugje jaloezie ten aanzien van onze nationale ploeg.  Dat doet me plezier.  Doet u alstublieft gewoon verder met uw humoristische noten, u zal mij niet kwetsen omdat ik weet dat u nooit de bedoeling heeft om iemand te kwetsen.

Aan alle gekwetste landgenoten, ga naar de dichtstbijzijnde psycholoog of beter nog psychiater, dan krijgt u wat euro’s terug van het RIZIV.  Als wij ons gekwetst voelen door een humoristische opmerking, zegt dat veel meer over ons dan over diegene die de kwetsende woorden uitsprak.  Zelf zondig ik ook, dan voel ik me ten onrechte aangesproken (lees aangevallen) door een mop.  Dan denk ik gelukkig snel “ach, het is maar een grapje” en vervolgens tover ik terug die glimlach op mijn hemelsbrede gelaat.  Laat ons niet kinderachtig doen en besef dat René Van der Gijp maar al te graag een Belg en zelfs een kutbelg wilde zijn.  Dat zijn we allemaal soms, het maakt ons kwetsbaar maar des te menselijker.

Kan er iemand een facebookgroep aanmaken voor alle kutbelgen?  Ik word erelid en voorspel 10 miljoen “likes”.