Speeldag 7: Spanje – Chili

Grinta

Deze speeldag bevatte alle noodzakelijke ingrediënten van een prachtig WK: veel maar vooral schitterende doelpunten, vreugde, verdriet, …

Zo nam, de tot op heden nog steeds wereldkampioen Spanje, het op tegen Chili.  De Chilenen konden ons al bekoren na de vorige wedstrijd en ook nu stelden ze niet teleur, integendeel.  Spanje verloor met 0-2 en is nu al uitgeschakeld, exit Espagna.

De dader van dienst, Chili (helaas zonder Valdivia in het basiselftal).  Een ploeg die werkelijk alles maar dan ook alles heeft, superlatieven in overvloed.  De Chilenen zijn allen technisch onderlegd, ze spelen heel compact en hebben veel snelle jongens in hun team.  Maar het grote verschil met de Spanjaarden was dat de Chilenen enorm veel inzet en gedrevenheid ten berde brachten.  Ik heb er maar één woord voor: “grinta”.  Het woord omvat talloze toepasselijke eigenschappen: hardnekkigheid, verbetenheid, doorzettingsvermogen, bevestigingsdrang, …

Kers op de taart was het eerste doelpunt van Eduardo Vargas, een uitgespeelde kans die je simpelweg niet beter kunt uitspelen, perfectie in één oogopslag.  De Spanjaarden kregen voetballes, niet aan een of ander stedelijk college maar aan de universiteit van het voetbal, gelegen in Santiago.

Ondanks al mijn euforie, overheerst er ook een gevoel van droefenis.  De uitschakeling van Spanje betekent ook het einde van Andres Iniesta op dit WK.  Verfijnde voetballer die bij Barcelona steeds in de schaduw van Messi moet spelen.  Iniesta doet me denken aan “Manneken Pis”, een beetje kleurloos maar altijd stralend.  Iniesta straalt of beter, spuugt de meest intelligente ‘passes’ uit zijn voeten, de Etna verbleekt in het bijzijn van Iniesta.

Geniet van je vakantie Andres en als het even kan, geniet ook van de Chilenen.  Klein van gestalte maar groot in het spel met de bal, een beetje zoals Iniesta.