Speeldag 4: Frankrijk – Honduras

Honger … iemand trek in een hamburger?

Er zijn zo van die matchen: leuke affiche maar na 90 minuten blijf je op je honger zitten.  Lang leve de magnetron om dan toch maar een kant-en-klare maaltijd te verorberen.

Voor de match Frankrijk – Honduras had ik zo’n honger.  Frankrijk heeft een wereldelftal, alsook een trainer die als speler reeds een WK wist te winnen, Didier Deschamps.  Bovendien zijn Les Bleus (Franse nationale ploeg) uit op revanche na alle miserie van Zuid-Afrika (WK 2010).  Honduras lijkt misschien een totale voetbaldwerg maar het heeft aardig wat leuke spelers in de selectie.

Uiteindelijk bleek Honduras veel te zwak voor Frankrijk.  De keeper van Honduras moest zich driemaal gewonnen geven, inclusief een eigen doelpunt, toegekend dankzij doellijntechnologie (driewerf halleluja).

[related-posts]

Frankrijk ging niet voluit tegen een potig Honduras, maar toch … de Fransen hadden honger.  Karim Benzema is een beer, een bom.  Er is steeds ontploffingsgevaar als hij in de buurt is.  Benzema heeft heel veel honger want 4 jaar geleden werd hij niet geselecteerd, begrijpen aub wie begrijpen kan.  Op het middelveld heeft Frankrijk nog twee kanonnen, met Blaise Matuidi en Paul Pogba.  Heerlijke spelers, krachtpatsers en toch technisch onderlegd, spermatozoa uit diamanten moeten dat destijds geweest zijn.

Heeft u ook die kleine, neen niet Hazard maar Mathieu Valbuena, gezien? Ik alvast niet.  Valbuena was razendsnel, een losgeslagen torpedo rondscheurend in de woestijn.  Valbuena was werkelijk overal op het veld te vinden en had steeds een goede actie of vlijmscherpe pas in huis.  Toen hij werd gewisseld (uiteraard een applauswissel) zag ik hem even, snel wandelend naar de zijlijn.  Volgende wedstrijd zal ie er weer staan.

Conclusie: Frankrijk heeft een sterk elftal en kan nog groeien in Brazilië.  En ik … ik had geen honger meer, zonde van die lekkere hamburger die op mij stond te wachten in de microgolfoven.  Eet smakelijk Eden Hazard, jij moet nog groeien.