Laat die verlanglijstjes maar zo!

Ook geen tijd om op zoek te gaan?

Als je tijdens de feestdagen een familie van zes vrouwen en zes mannen bij elkaar wil krijgen, moet er wel iémand zijn die zich als organisator opstelt: wie zorgt er voor welk gerecht en welke drank en vooral, wie geeft wát aan wié cadeau? Rara. Het soort dingen dat al lang van tevoren met de nodige geheimzinnigdoenerij werd uitgeloot, maar dat door een strenge hand dient opgevolgd, wil het hele feest niet in de soep lopen. En laat dit nu uitgerekend het gerecht zijn dat ìk moet bereiden!…

Wel, mijn zus neemt die taak op zich en zij regisseert het jaarlijkse evenement bij wijze van soms snedige correspondentie. ‘De mannen zijn natuurlijk weer de laatste met hun verlanglijstjes!’ briefte zij de hele familie, toen ze onlangs een stand van zaken doormailde omtrent het nakende kerstfeest. In bijlage verstuurde ze lellen van tabellen, waarin de cadeautips netjes geordend stonden onder de namen van iedereen die op tweede kerstdag aan tafel zal zitten. Onder elke vrouwennaam kwam het verlanglijstje over als een hele waslijst. Zowel figuurlijk als letterlijk: van bodywarmers over panty’s tot sexy lingerie. En inderdaad, de vakjes onder de mannennamen waren nog quasi blanco. Op dat van mijn jongste broer na, maar die kweekt stilaan de gewoonte om van zijn verlanglijstje een lachertje te maken: een nieuwe, mooie en trouwe vrouw voor het leven (maar een opblaaspop is ook goed!), een Lamborghini Cabriolet, een pakje fluoriserende condooms, een spuitbus frisse lucht, of ‘zo’n ding waarmee je de helft van een oranjegeel stuk fruit in een liefst elektrische draaibeweging over en weer laat gaan, waardoor de pulp in een opvangschaal belandt en het sap onderaan in een glas sijpelt…’. Daarmee bedoelt hij simpelweg een ‘citruspers’, maar hij kon niet op het woord komen, zogezegd.

[related-posts]

Toen ik de verlanglijstjes uitprintte, zat ik er een poos verdwaasd naar te staren: bewijst dit nu dat vrouwen in het algemeen te hebberig zijn? Of moet ik hieruit afleiden: een mannenhand is gauw gevuld? Ik geef toe dat ik het zelf ook altijd moeilijk heb met het opstellen van mijn verlanglijstje. Ik vrees dat het alleen maar kan ingevuld worden door zes Lottoballen die op het juiste moment op de juiste plaats vallen. Niet dat ik wil zwemmen in het geld, pootjebaden zou me al best tevreden stellen. En dan nog, in feite heb ik al alles wat mijn hart verlangt, maar ik vind het gewoon moeilijk om aan iemand iets te vragen, waarvan ik in gedachten al een duidelijk beeld voor ogen heb. Ik krijg niet graag een das, waarvoor ik nadien zelf dan nog een bijpassend hemd moet kopen. Of nog erger; een sjaal waarbij ik een geschikte jas moet aanschaffen. Met een alledaagse paraplu kun je me áltijd happy maken. Want in de loop van het komende jaar laat ik hem tóch ergens rondslingeren en maak ik er wellicht een ander gelukkig mee. En een set grote zakdoeken komt ook altijd van pas. In de Brusselse horecasector beland ik maar al te vaak in toiletten waar geen wc-papier voorhanden is… Ik ben zelfs al content met een eenvoudige, frisse ademspray. Mét antigel dan wel, want ik wil die in mijn wagen binnen handbereik hebben. Mijn auto is mijn tweede thuis en je weet maar nooit wat je op je weg te wachten staat…

Vrouwen zijn duidelijk meer met zichzelf bezig dan mannen en te oordelen naar de cosmetica die op hun verlanglijstjes staan, hebben ze ook veel meer moeite om er mooi uit te zien. Zelfs in het donker, want een rimpelcorrigerende nachtcrème van Yves Rocher of Chanel vond ik terug op drie van de zes vrouwenlijstjes. Hoe dan ook, parfums zijn voor vrouwen dé favoriete cadeautip. Maar peperduur! Het afgesproken maximum bedrag dat we aan cadeaus mochten besteden, was 50 euro. Maar vrouwen zijn zo gewiekst om hun verlanglijstjes dermate te stipuleren, dat een paar hebbedingen niet eens 10 euro kost en al de rest de 50 euro ruim overschrijdt. Dit vergoelijken ze dan met opmerkingen tussen haakjes, bijvoorbeeld ‘Parfum Miss Dior Chérie’. Voor een klein flesje tel je hier makkelijk 60 euro neer, máár… In Luxemburg te koop voor slechts € 47,65! Welke sul van een man gaat er nu een benzinetank van 40 liter leegrijden om een nipglaasje van amper 100 druppels parfum te kopen?

[related-posts]

Sinds de televisie er de jongste jaren alles aan doet om vrouwen goéd te leren koken, uit zich dat ook in hun lijstjes: ‘een stel dienborden in de vorm van een schilderspalet’ (Gezien in ‘Komen eten’) of ‘een pan met automatische vetverbrander in dubbele bodem’ (Zie ‘Chez Piet’ van oktober). Mijn lieve nicht -voor wie ik uiteindelijk een cadeau moest kopen- vroeg ‘een set van verschillende mini-potjes, glaasjes, schaaltjes en lepeltjes, waarin je minuscule snacks, hapjes en soepjes serveert voor je definitief aan tafel gaat’. Die had ze niet gezien op tv, maar bij Blokker. Ik dus naar Blokker en ze stonden er inderdaad in diverse vormen en uitvoeringen geëtaleerd in de rekken. Ik maakte mijn keuze tot ik aan een bedrag kwam van plusminus 50 euro. Eenmaal thuis en ik aan het verpakken ervan wou beginnen, heb ik me de aankoop ferm beklaagd. De snacklepeltjes en schaaltjes waren immers stuk voor stuk al gevuld …met liefst 3 weerbarstige kleefetiketjes: de prijs, de streepjescode en het logootje van Blokker. Ik heb met alle middelen geprobeerd ze er volledig uit te krijgen. Dat is me na veel gesukkel gelukt, maar ik vrees dat de eerste ‘amuse-gueules’ die mijn nicht zal serveren een bijsmaakje zullen hebben van motorolie, aceton en white spirit. Smakelijk!

Nee, mannen en cadeautjes kopen, het gaat niet echt samen. Ik vermoed dat zowat elke man maar wat blij is, wanneer een cadeaubon of -cheque op het verlanglijstje van de gegadigde staat. Het is een makkelijk geschenk en dus hoeft hij niet te gaan shoppen en zoeken. De onderliggende boodschap is dan: ‘Zoek het zelf maar uit!’. Bovendien is zulke cadeaubon doorgaans al in een feestelijk hoesje gestoken, zodat hij ook verlost is van het vervelende ‘pakjes maken’. En dat is nu precies wat vrouwen wél graag doen en ook goed kunnen. De meeste zijn al een uurtje zoet om bij feestelijke aangelegenheden zichzelf een fraaie verpakking aan te meten! Ik zou bijna durven stellen dat dit een essentieel verschil is tussen man en vrouw: zíj heeft de nodige feeling en kennis, als het om ‘aankleding’ gaat, terwijl híj het eerder heeft begrepen op… ’uitkleding’. Ja, toch?